"Napisz coś pięknego kotek";

czy istnieje skuteczniejsza motywacja?

(uśmiecham się do naszych myśli)

hymn for the cigarettes

chodzę od lustra do lustra i szukam swojego odbicia;
istnieję tylko za twoimi powiekami, rozmywam się ulatniam wraz z dymem, przemykam przez twoją głowę a ty czujesz się obserwowany;

aż chce się poetycko spuentować: kuuurwa

cisza na planie

zaróżowione policzki nie do ukrycia; wciąż jeśli zechcę mogę poczuć na nich ból, niemrawy świst powietrza i bezlitosny odgłos uderzenia. dzis jestem najpodlejszym dzieckiem tego nędznego, nieszczęsliwego świata, pół-snem, czyhającym na twoje koszmary; drapię ściany paznokciami.

i krew i łzy i złość i wreszcie ta błoga chwila nieobecna kiedy odpływam, to wszystko nie ma znaczenia. jestem niczym, maleńkim punktem na kuli ziemskiej, nic nie znaczącym, ulotnym, chwilowym. nie umiem stworzyć samej siebie i egzystuję w poczuciu niespełnienia, niedokończenia; moje oczy już dawno wygasły i zrezygnowały, a ciebie już dawno nie ma w mojej głowie. nie istniejesz, ta chwila to tylko odłamek wieczności, zupełnie zbędny.

kurwię się emocjonalnie, uśmiechnij się do mnie a opowiem ci wszystko; odejdziesz i w sekundę zapomnisz o moim istnieniu (przepraszam ja cię znam?). pozostaje dym tylko i wyłącznie wierny dym;

kurtyna, pstryk; zapomnij